دورها آوایی است که مرا می خواند

این روزها فکرم خیلی درگیره،دقت کردین وقتی فکرتون درگیره و حتی بیکارین به هیچ کارتون نمی رسین مثل این می مونه که از ساعت ٧ صبج تا ١٢ شب برنامه فشرده کاری دارین و همونقدر هم خسته می شین واقعا این روح آدم با آدمها چه ها که نمی کنه. آوا فردا ٤ ماهه می شه و من باز مثل روزهای واکسن دو ماهگیش یک دیوانه به تمام معنام. آخ لز لحظه ای که به جگر گوشه ام سوزنی می زنند. خدایا من تا کی برای آوا می مونم.آوا رو من به این دنیا آوردم خوب همه درد و مشکلاتش هم با من.......... ولی نه ..من فقط وسیله بودم خدا منتشو به سرم گذاشت و آوا رو بهم داد حتما دیده که لیاقتشو دارم .... واقعا دارم؟؟؟؟ من که خیلی مراعات می کنم طوریکه باعث مضحکه مردم شدم.هیچی نمی خورم ...

آوا رو می خوام براتون معرفی کنم دلم نمی خواد اول عکس بزارم می خوام یه کم توصیفش کنم ببینم چه جوری توصیفش می کنم خیلی دلم می خواد بدونم نظر خودم راجع به آوا چیه،اگه دارم حوصله تونو سر می برم،نخونین این پستو ولی واسه خودم الان خیلی هیجان داره چون نمی دونم چی می خوام بنویسم............ آوای من "که اول قرار بود اسمش هیوا باشه و ثبت احوال نذاشت و گفت اسم پسره، و من با اسمش الان خیلی ارتباط برقرار کردم و همش می گم اسمش بااااااااااااید آوا می شد،" تو این سه ماهه خیلی واسه کولیکاش اذیت شد اما الان یه دختر خیلی خوب و زبون بفهمیه ههههه قیافشم جالبه" از دید من مادر"  اولین چیزی که به نظرت می یاد اینه که:    یهههههه عالم...